11 - 09 - 2017

Idee: Narodowy anarchizm – podstawy


(...) Narodowy anarchizm (N-A) zazwyczaj spotyka się z krzywymi spojrzeniami i nieufnością ze strony całego spektrum politycznego – zarówno prawicy, jak i lewicy – i jest wręcz zwalczany przez nacjonalistów głównego nurtu (propaństwowców, zwolenników supremacji i rasistów) oraz anarchistów głównego nurtu (antypaństwowców, egalitarystów i antyrasistów). Dlaczego? Ponieważ N-A, chociaż częściowo zgadza się co do kilku wspólnych celów, odrzuca większość dogmatów, na których straży stoją oba te ruchy. N-A wyróżnia się jako rewolucyjna trzecia droga.

Odrzucane dogmaty

Państwo – N-A, jak każdy inny prąd anarchistyczny, nie podtrzymuje istnienia państwa orzekającego; wszystkie decyzje muszą podejmować lokalne społeczności, a nie rząd centralny i politycy, którzy nie są świadomi realnego położenia, w jakim znajdują się ludzie. N-A jest również antytotalitarny, co oznacza, że ​​jest antyfaszystowski i antykomunistyczny.

Supremacja rasowa – N-A bezwzględnie nie uznaje wyższości żadnej rasy, tym samym nie przestrzega tego nacjonalistycznego dogmatu. Rasy są różne i nie mogą być porównywane ani wywyższane. To, co jest dobre dla jednej rasy, niekoniecznie oznacza, że ​​jest dobre dla innej rasy. To, co niektórzy uważają za ewolucję i cywilizację, inni uważają za obrzydliwość i barbarzyństwo.

Rasizm – N-A nie jest rasistowski, nie dyskryminuje nikogo ze względu na rasę, wyznanie czy kulturę. N-A współpracuje z rewolucjonistami ze wszystkich ras, grup etnicznych i wyznaniowych.

Egalitaryzm – N-A nie jest egalitarystyczny, broni faktu, że każda osoba jest inna sama w sobie, co oznacza, że jeśli różnię się od własnego brata albo od mojej własnej rodziny, to byłoby wyłącznie przejawem kretynizmu, że nie uważam się za innego od członków innych grup seksualnych, rasowych czy kulturowych. Każda osoba jest jednostką i ma inne zdolności; równość nie istnieje w prawdziwym świecie. Pomimo to N-A opowiada się za równością szans.

Antyrasizm – N-A, chociaż nie jest rasistowski, nie stoi na straży antyrasistowskiego dogmatu, który wspiera „pozytywną” dyskryminację. N-A uznaje fakt, że rasy istnieją, i że różnice między nimi nie mogą i nie powinny być fanatycznie eliminowane, jak uważa większość antyrasistów.

Lewica/Prawica – N-A od samego początku przyciąga zarówno byłych lewicowców, jak i prawicowców, jest to ideologia trzeciej drogi i jako taka wykracza poza pojęcia lewicy i prawicy, uznając obie koncepcje za przekraczające rzeczywistość. Część propagandy N-A utrzymuje, że dziś nie jest to kwestia „Lewica kontra Prawica”, ale „Państwo kontra obywatel”, ludzie popierający system kontra ludzie zwalczający system.

Za czym się opowiada

N-A opowiada się za czymś, co wielu ludzi uważa za pesymistyczne i/lub defetystyczne, a biorąc pod uwagę stopień społecznej degradacji, która jest tak głęboka i zakorzeniona, nie widzimy sposobu na zawrócenie tej łodzi, jeśli mogę użyć analogii ze „Statku szaleńców”. Narkotyki, alkohol (...) i upadek seksualny wpłynęły na nasze społeczeństwo w taki sposób, że niemożliwy jest powrót do przeszłości, niektórzy nawet uważają te rzeczy za fundamentalną część naszego społeczeństwa.

N-A opowiada się za likwidacją państw narodowych, widzi konieczność przetrwania i wspiera potrzebę odrodzenia naszego plemiennego ducha. Wszystkie terytoria narodowe powinny być zregionalizowane, podzielone, zredukowane do małych obszarów, a w granicach tych obszarów zbieraliby się ludzie o wspólnej przynależności etnicznej lub kulturowej. Nasz pogląd na nacjonalizm jest ortodoksyjny: obejmuje on wyłącznie grupę rasową bliższą nam (na przykład mieszkańców Azorów, Galicji, Flamandów) oraz aspekty kulturowe tej grupy (popieramy także autonomiczne społeczności homoseksualistów, hippisów, wegetarian, muzułmanów, pogan itd.), czy nawet aspekty polityczne (autonomiczne społeczności anarchistów, ekologów, socjaldemokratów, itd.). N-A przede wszystkim popiera prawo każdej jednostki do życia wśród tych, przy których czuje się swobodnie pod względem ideologicznym, rasowym i kulturowym, albo pod względem jakiejkolwiek koncepcji tożsamościowej, która definiuje jednostkę i jej ludzi, jako grupę.

Powinniśmy mieć autonomiczne i niezależne społeczności dla każdej grupy etnicznej i kulturowej. N-A uważa, że rasistowska formuła, w którą wierzy większość partii nacjonalistycznych, proponująca wykluczenie wszystkich etnicznych i kulturowych mniejszości z naszych terytoriów, jest całkowicie nierealistyczna i odstająca od rzeczywistości: miliony obywateli innych ras i z innych kultur mieszkają w Europie i uwierzcie nam, zostaną tu!

Tak więc istnienie regionów, w których mieszka duża koncentracja różnych populacji, będzie musiała stworzyć własne wspólnoty, a to nic nowego, nawet Grecy żyli w starej Helladzie, w autonomicznych miastach, które miały różne kultury (porównajmy Spartę z Atenami, aby zilustrować ten przykład).

Takie stanowisko N-A złości zwłaszcza nacjonalistów głównego nurtu, ale mamy nadzieję, że mogą dać nam inne, bardziej realistyczne rozwiązanie, a może woleliby totalną wojnę domową czy wręcz politykę ludobójstwa?

Utopia?

Stwierdziwszy powyższe, możecie uznać narodowy anarchizm za ideologię utopijną. N-A nie jest ideologią na czas obecny, jest czymś stworzonym w celu przygotowania gruntu na jutro, gdy dzisiejszy system rozpadnie się wśród wojen i klęsk naturalnych, które zaczęły się w ostatnich kilku latach. Bez radości obserwujemy dzisiejszy świat, N-A może być jedyną sensowną przyszłością na czasy, gdy wszystko stanie się jeszcze gorsze, a uwierzcie nam, stanie się dużo gorsze. Narodowy anarchizm przynajmniej próbuje być bardziej realistyczną opcją.

Fabio Gonçalves

Źródło

Czytaj również:

Idee: Anarchia 101

Idee: Anarchistyczna praktyka

„Wykonaliśmy ogromną pracę ideologiczną” – część pierwsza

„Wykonaliśmy ogromną pracę ideologiczną” – część druga

Rozmowa Społecznych z Football Fanatics



kategorie: Artykuły,
Grudzień 2017
Pn Wt Śr Cz Pi So Nd
123
45678910
11 12 13 14 15 1617
18192021222324
25262728293031
Wszelkie prawa zastrzeżone (C) Portal Inicjatyw Oddolnych