2020-01-19

Książka: Adrian Owen „Mózg. Granica życia i śmierci”. Łódź 2018


Jeśli ktoś z Was kiedykolwiek zastanawiał się nad tym, jaki organ ludzki świadczy o człowieczeństwie, ta książka jest dla niego. Utarło się, że jeśli ktoś jest prawym człowiekiem – mówi się, że ma tym samym dobre serce. By wyrazić komuś uczucia, malujemy serce. Wydaje się, że to ono jest centrum jestestwa ludzi. Jednak to mózg odpowiada za nasze zachowania, uczucia, emocje. Niewiele na jego temat wiemy, dlatego opowieść Owena jest niezwykle cennym zapisem badań nad skomplikowanym organem, jakim jest mózg.

Autor, który jest zarazem lekarzem zajmującym się pacjentami z ciężkimi obrażeniami mózgu, przybliża nam swoją pracę w nieprzesadnie naukowy sposób, opierając swoje badania na konkretnych przykładach medycznych. Dowiadujemy się, jaka część mózgu odpowiada na przykład za zapamiętywanie użytkowe, czyli krótkotrwałe, a jaka za magazynowanie pamięci długotrwałej.

Dzięki lekturze poznajemy bohaterów, którzy poprzez wypadek czy chorobę stracili część mózgu, a co za tym idzie – zdolność do zapamiętywania. Autor przedstawia losy pacjentów w sposób empatyczny. Co jednak stanowi o wartości tej książki, nawet w tak dramatycznych okolicznościach życia ludzkiego, potrafi pisać o rzeczach humorystycznych, dostrzegając jego złożoność. Weźmy chociażby przykład człowieka z utratą pamięci krótkotrwałej, który wita się ze swoją żoną za każdym razem, gdy ta po krótkiej nieobecności wchodzi do jego pokoju.

Sednem książki jest jednak ścieżka autora, jaką przeszedł podczas pracy nad tzw. szarą świadomością. Na podstawie własnych życiowych doświadczeń, za cel obrał sobie poznanie prawdy o stanie wegetatywnym. Tak określani są pacjenci, którzy po urazach mózgu nie dają żadnych oznak życia. Owen wyszedł im naprzeciw z pytaniem: co, jeśli pacjent słyszy i czuje, jednak jego ciało nie chce współpracować, by dać o tym jakkolwiek znać?

Razem z autorem i rozwojem techniki wyruszamy w drogę po nieznanych i nieodkrytych dotąd możliwościach kontaktu z chorymi poprzez zastosowanie nowatorskich metod badań, które umożliwiły kontakt z pacjentami. Opis badań, pierwsze kroki na drodze do wyrwania pacjentów z rozpaczliwej sytuacji postrzegania ich przez otoczenie jako „warzywa”, a następnie powrót do żywych, poprzez wyniki badań mózgu, są niezwykle interesujące i wzbudzające szereg emocji.

Po lekturze tej książki ciężko byłoby mi stwierdzić, że osoba w stanie wegetatywnym nic nie rozumie, nic nie czuje. Jak pokazują badania dr. A. Owena, tacy ludzie często nie tracą świadomości, poczucia swojej osobowości i istnienia, po prostu czucia tego, że żyją. I jest to zarówno budujące, jak i straszne, chociażby dla takiego pacjenta, który jest de facto więźniem własnego ciała.

Relacje wybudzonych pacjentów dr. Owena stanowią według mnie niezwykłą wartość tej książki. Pomogły one lekarzom w poszukiwaniach odpowiednich metod badawczych, przynoszących skutek, ale też na budowanie w pacjentach poczucia bezpieczeństwa w sytuacji, w której byli bardzo osamotnieni i bezradni.

Lektura ta wnosi dużą wiedzę na temat mózgu i pokazuje, że być może w przyszłości będzie można porozumiewać się bez słów za jego pomocą. Ponadto, daje nadzieję, szczególnie dla rodzin pacjentów w stanie śpiączki, że nigdy nie można wątpić, a swoich chorych bliskich trzeba traktować tak, jak to miało miejsce przed chorobą czy wypadkiem.

N.



 
 
Październik 2020
Pn Wt Śr Cz Pi So Nd
1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031
Wszelkie prawa zastrzeżone (C) Portal Inicjatyw Oddolnych